gerçek?

Ne kadar doğru!

Nereden alıntı bilmiyorum ama Nilay Örnek yazmış, habercilik camiasına dair; “Bu tür olaylarda (...) gelen ilk haberler önemlidir. Sonra ‘bir akıl’ toparlanır ve gerçek ölür”,diye.

Toplumsal olduğu kadar, bireysel ölçekte de çok doğru değil mi bu ifade! Farkında olmadığımız ama elimizin kolumuzun yaptığı birşey, ilk farkındalıkla gelen mutluluk, öfke, huzur, hırs, heyecanı, o her ne ise normalleştirip yitirmek! dengede hissetmek, ben de normalim, herkes gibiyim hissiyatının bünyeye yerleşmesi için belki de. Ya da nedeni ne olursa olsun..

istediğimiz gibi görmek adına, algıyı, salt gerçeğin bizde ve belki başkalarındaki yansımasını değiştiriyoruz.

Farklı yerlerden, başka gözlerden bakmak da güzel ve lazım da; haberin, yaşamın, olanın gerçekliği yitmeden! Ya da sadece işimize gelen bölümünün gerçekliğini ayırıp, kayırmadan.. Çevremizde yeterince ilüzyon var zaten..

Her şey süreç dahilindedir benim algımda, ama teknik olarak sürecin bitişi de bir an ;) o an’lar bu gece yarısına tekabül eder mi bilemem ama yükselip yukarıdan bakasım var; son bir yıla ve öncesine. Beynimden bir sonra geçecek olanı tahmin edemediğim gibi, olaylar da peşi sıra bağlanarak gelişmiş. 365 gün önce bugünümü bilmiyordum, şu an 365 gün sonramı da bilmiyorum. Bilsek çok sıkıcı olmaz mıydı zaten! :)
dişilin içinde bir yang tohum, erilin içinde bir yin.. hep biri diğerinin içinde.. evren itinayla dengeliyor bizim için.. hep güvenmeli, bazen ortasında kalıp anlamakta güçlük çeksek de.. belki her sabah ta içimizde hissedip akşama kadar unuttuğumuz isteklerimizle, yüzleşmelerimizle, yüzleşememelerimizle, kırıklıklarımızla, üzüntülerimizle, öfkelerimizle, başkaları tarafından onaylanıp onaylanmamaktan öte kendi içimizle barışık olmakla ilgilendiğimiz, özsaygımızı yitirmediğimiz, her ne isek kendimizi kabul ettiğimiz bir yıl ve sonrası olsun öncelikle. Hayatta herşey bizim için, şekilsel ne varsa gün olur isteyene gelir de, her sabah bizi huzurla uykudan uyandıracak ellerimiz, dillerimiz olsun bu yıl.. aynaları kırmadığımız, her gün kendimizden güç aldığımız, gücümüzden kibirlenmediğimiz bir yıl olsun.
Her yıl, her gün, her an bereketi ve güzelliğiyle gelsin, bizi kutsasın! sevgiyle kutsasın ve gözlerimiz birbirimize gerçek baksın! ;)
vee tabii ki nefesler aksın :) şimdi derin bir nefes alın ve verirken tüm ağırlığınızı yer çekimine bırakın! Karnı, omuzları, çeneyi, kaşların arasını gevşetiiin, her gün sizi kastıranlara inat! Ve bırakın artık gereksiz yükleri, yerçekimine tevekkül :)
fonda magic moments, elimde sıcak şarap ve günün tılsımıyla hepinize sevgiyle Mutlu Yıllar dillerim!! :D

müthiş dana fuchs yorumuyla "helter skelter"!

içime dokunuyor bu ses..

hem parlak, hem puslu, bir acayip

insan eksiktir..

ve o kadar eksik davranır..


fotoğraf; kemiKsiz, mayıs '10 - dubrovnik

Kut'lu olsun!

, okumayı, insan olmayı..

Sen öğrettiğin için, bugün içim cayır cayır!

Sen bana öğretirken dürüstlüğ

Çocuklarına ışık olan, ilham veren, hayata yeni pencereler açan tüm öğretmenler!

Kutlu olsun bugün size!

Öğretmenim,

Kutlu olsun gün’ün!

Bize düşünmeyi, düşündürmeyi öğrettin, değerleri, Atatürk’ü bu adamlar neredeydi ?

Şimdi meydanlarda, televizyonlarda, kürsülerde çığırıyorlar hergün senin anlattıklarının tersinin doğru olduğunu, çirkeflik dizboyu!.. aymazlıklarını, yüksek sesleriyle bastırıyorlar. Kıs kıs gülüyorlar sonra perde arkalarında, gülüyorlar ve güldürüyorlar. ve dışı beyaz, içi siyah bir şebbâz medeniyette ve dahi dinde mevcut bulunan her türlü ilkeyi kendi emeline ulaşmak için kullanarak, dekoru ve oyuncuları çizip yönetiyor. Ne yazık; köy enstitülerinin giremediği köylere, girmiş durumda hırstan abidesi..

Var mı utanan öğrencilerin, bugün ve hergün senin elini öperken?

Diyebiliyorlar mı sana, ben sattım kendimi, dini alet ettim, sömürdüm insanları, demokrasinin örtüsünün altına saklandım da ne engellemediğim protesto kaldı, ne de sansürümden geçmeyen medya. Diyebiliyorlar mı gözünün içine baka baka, insanımızı eğitmek, düşünmesini sağlamak bir yana dursun, bilakis düşünen insan istemiyoruz, bunun için de medyadan eğitim kurumlarına kadar her ne varsa içini boşaltıyoruz, beyinleri karartan, insanı kendinden uzaklaştırıp oyalayan televizyon programlarıyla, yalan yanlış, fırfırlanmış haberlerle beyin kıvrımlarını azaltıp, düşünenin, eleştirenin kafasına vuruyoruz ki, korksunlar ortalıkta dolaşmaya. Ve onları görenler de ders alsın, yaşken eğilsin çocuk, soru sormak onun neyine, öğrensin eleştirirse nasıl vuracağımızı kafasına, eline, eğilsin yaşken önümüzde. fikirsiz zikirler istiyorlar Öğretmenim! Yüzleri kızarmadan öpebiliyorlar mı elini, bunları söyleyerek..

Kızarmazlar, beklemeyin siz de..

Yeşilin üstünü boyayamıyor artık utanç kırmızısı..

Biz de utanıyoruz öğretmenim elini öperken;

tek yürek olamadık;

anlatamadık, aktaramadık, yettiremedik karanfili elden ele..

Affet..

SEN!!!

NE KADAR GERÇEKSİN ?!?!?!???

bakışın..

sesin..

elin..

dilin..

sahnen..

denizin..

isteklerin..

ettiklerin..

kalbin, ya gönlün..

cinnetin..

adımın..

adamın..

kadının..

tuttukların, ya bıraktıkların..

sakladıkların..

bakışların..

adandıkların..

notaların..

ezberlerin..

okudukların..

saydıkların..

düşmelerin..

özenin..

düzenin..

duaların..

sevmelerin..

NE KADAR GERÇEK ?!?!?!!??

sahneden çık!

CELİLE TOYON, LALE MÜLDÜR, ALİCAN YÜCESOY, MİNE SÖĞÜT, AYÇA DAMGACI, FUNDA ERYİĞİT, HARUN ATEŞ ve PEK ÇOKLARI…

ayrıntılı bilgiye burdan buyrun..

su.. su.. su..

...
İki insan gibi neredeyse
dolendo
O uzun beyaz eldivenimle
tekrar çıktığımda sulara Miras'ım,
alnıma saplanacak altın bir ok olabilir.
Erden kızların önünde eğilmiş
oturuyor olabilirim alnımda altın bir okla.
Aramızda belirli uzaklıklarla eğilmiş
şarkı söylüyor olabiliriz gri sulara.
Aramızda kristal uzaklıklarla
göğe çekilmiş olabiliriz, ağlayan ünikornlar gibi.
Orion çekimi belki de yalnızca...

su
Lale müldür

John Lennon: The Rolling Stone Interview Complete Audio Tapes

8 Aralık 1970'te, John ve Yoko 'Plastic Ono Band' albümünü tamamladıktan hemen sonra gerçekleştirilen bir röportaj..